Bakken en Braden in de Balkan

Na een rit die inmiddels zo vertrouwd aanvoelt als het refrein van een oud kampvuurlied, maar die ons toch telkens weer weet te verrassen met plotwendingen waar zelfs Hitchcock van zou opkijken, zijn we gearriveerd in het zonovergoten Servië.

De thermometer, die zich vandaag duidelijk in een midlifecrisis bevindt, tikt onbeschaamd de 37°C aan in de schaduw — alsof hij ons wil uitdagen: “Kom maar op, toeristen!”

Gelukkig staan daar de helden van de dag klaar: zwembaden die lonken als oases in een woestijn, glijbanen die je met kinderlijk gegil terug naar je jeugd katapulteren, ijsjes die smelten nog voor je “mmm” kunt zeggen, en drankjes zo fris dat zelfs de zon er even stil van wordt.

Milan en Tijana lijken al een gezonde tint bruin op hun wangen te hebben gekregen — al is het niet uitgesloten dat die kleur eerder afkomstig is van de choco donuts die met de snelheid van een Formule 1-pitstop naar binnen zijn gewerkt.

Culinaire topsport, noemen we dat hier.